Dr Annelies deClercq

SpecialityUniversiteit Gent, Belgie; andclerc.Declercq@UGent.be
Biografie


Annelies Maria Declercq studeerde af als Master in de Diergeneeskundige Wetenschappen en Master in de Aquacultuur in 2015 in Gent. Tijdens haar postdoctoraat onderzocht ze de oorzaak van huidverwondingen bij Noordzeeschar en de impact van stress op biofilmvorming van visbacteriën. In haar vorige job aan het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ, Oostende, België) stelde ze een betrouwbare, snelle techniek op punt om zwevende microplastics uit het Belgisch deel van de Noordzee te visualiseren, kwantificeren en identificeren. In haar huidige job aan het Artemia en Aquacultuur Referentielabo (Universiteit Gent) werkt Annelies in projecten van AquaVlan2 (Interreg) en FLAVOREDUC (EFMZV en Vlaanderen) aan het kweken van algen op afvalwater, alternatieven voor vismeel in visdiëten en het voorkomen en elimineren van grondsmaak bij vissen gekweekt in een recirculatiesysteem. Daarenboven is ze mede verantwoordelijk voor sturen van het UNITED (Horizon 2020) project van de Belgische partners waarbij platte oesters en macroalgen in de windmolenparken in het Belgisch deel van de Noordzee zullen worden gekweekt.

Pres nr 6: 3D visualisatie en anatomiebeschrijving van de blauwe mossel: de beste plaatsen om mosselbloed af te nemen onthuld
Samenvatting


De blauwe mossel Mytilus edulis wordt wereldwijd bestudeerd voor biomonitoring. Het gebrek aan een gedetailleerde beschrijving van hoe en vooral uit welke organen mosselbloed of zogenaamde “hemolymfe” kan worden verzameld, roept vragen op betreffende de oorsprong van de onttrokken hemolymfe en mogelijke contaminatie met andere lichaamsvloeistoffen of zeewater. In deze studie werd een hoge resolutie X-straal computertomografie of micro-CT en een weefselstudie gecombineerd met een 3D-reconstructie via AMIRA-software om de anatomie van de blauwe mossel in beeld te brengen. De verkregen beelden leidden tot nieuwe inzichten in de verscheidene plaatsen waaruit hemolymfe kan worden afgenomen. De resultaten toonden aan dat de hemolymfe onttrokken uit de achterste sluitspier zou afstammen van kleine spleten in het spierweefsel die in verbinding staan met een groot bloedvat, zijnde de linker posterieure maagdarmarterie. Bovendien toonden de 3D-reconstructies aan dat het mogelijk zou zijn hemolymfe uit het hartzakje, de voorste aorta, de hartboezem en de hartkamer te nemen. Hemolymfe verzamelen uit het hart ligt minder voor de hand en kan sneller worden gecontamineerd met lichaamsvocht en zeewater. De beschreven techniek leidde simultaan tot een gedetailleerde beschrijving van de anatomie van de blauwe mossel en kan worden toegepast in een breed gamma van onderzoeksdomeinen.